2.16.2017

Azərbaycanda ilk book trailer

Əsərin qəhrəmanı olan biçarə qadın, sərbəst həyat tərzi keçirən ərindən küsüb, ondan ayrılmağa üstünlük verir. Sonra isə tənha həyat... başına gələn sıxıntılar... başqa yad, həmçinin şər insanların hücumuna məruz qalmaq və s. problemlerin yaranmasının istisna olmayacağını dərk edir. Beləliklə həyat yoldaşından ayrılmaqla məsələnin həlli yolunu tapmaq deyil, əksinə bundan sonra daha da böyük problemlər yaşayacağını dərk edir. Nəhayətdə ağıllı bir psixoloq məsləhətinə əməl edərək, yoldaşı ilə barışır və onun sərbəst həyatına qarışmadan oz İman ruhlu həyatına qədəm qoyur... 

Nəticədə gözləmədiyi bir surprizlə qarşılaşır... (rejissor olaraq, treylerin kitaba kimi olan birinci mərhələsində, kitabdan sohbet acmadan sadece romanin ümumi vəziyyətini qısa zaman içərisində göstərməyə çalışmış və növbəti hissədə isə nəinki, daha cox əsəri acaraq, detallara getmək... əksinə once kitabi gosterib, sonra əsərdən ayrılaraq, sadəcə kitabın çox maraqlı olmasına işarə etmək, onu sonadək oxumadan, ondan ayrılmağın mümkünsüzlüyünü göstermeye calismaq olmusdur.)

Rejissor: Natiq Axund (Qaçan Atlar Production)

Zərif Dəqiqələr - İctimai Qınaq


Ölüm (Esse)

Andrey Karlovun ölümü mənə Qriboyedevin ölümündən çox təsir etdi. Ən çox da ona görə ki, Qriboyedevin ölümün səbəbi çox iyrənc idi. Ən çox Andrey Karlovun ölümünün dəhşətlə nəticələnəcəyindən qorxmuşdum. Bu ölümün Avstriya-Macarıstan taxt-tacının vəliəhdi Frans Ferdinandın (Onun öldürülməsi Birinci Dünya müharibəsinə bəhanə olmuşdu) öldürülməsi ilə bənzərlik qurmuşdum ki, telefonuma gələn zənglə diksindim.

Zəng edən xalamqızı idi. Bütün tarixi və siyasi düşüncələrimi ürküdən xalamqızına acıq bir az “alo” sözünü gec dedim.
“Üliviyyə, mamam, keçindi. Mamam....”  Xəttin o başında hönkürtü səsi gəldi.
“Gəlirəm”- deməyə gücüm çatdı ancaq.

Ölüm... Qriboyedevin ölümü, Karlovun ölümü... Frans Ferdinand... və bir də heç vaxt Suriyanın yerini xəritədə belə bilməyən və Frans Ferdinand haqqında eşitməmiş və eşitməyəcək xalam.
Görəsən hansı daha mənfəətli ölüm qazanıb? Andrey Karlov, Frans Ferdinand, yoxsa heç vaxt öz kəndindən kənara çıxmayan sadə kəndli bir qadın?...
Seneka ölümü cəza yox, qanun olaraq qəbul edilməsinin tərəfdarı idi. Qanun...

Eynilə doğum kimi bir qanun. Lakin hamımız onun qanun kimi qəbul etsək də, heç kəs öz ölümünə inanmır. Biz öz ölümümüzə inanmadığımız qədər Allaha inansaydıq bəlkə də həyat bizim üçün daha asan olardı.

Onu daha asan qəbul edərdik. Dünyanı möminin zindanı hesab edənlərə qoşulub, ondan qurtuluşumuzu bayram edərdik.
Lakin ölüm bəzən bu funksiyanı daşımır. Biz onu daha çox xatırlamamağa meyilliyik. Onun yada salınmasına etiraz edirik. “Allah uzaq etsin” sözləri dilimizin əzbəridir.

Əgər ölüm bütün bu əzablardan qurtuluşdursa...
Bütün bu ağrılardan, bütün mənalı və mənasız mübarizələrdən qurtuluşdursa...

Sartr həyat nə qədər absurddursa, ölüm o qədər ağır olur deyib...  Absurd həyat necə olur? Absurd həyat bütün həqiqətlərə göz yummaqdır, özünü aldatmaqdır. Özünün əbədi olmağına inancdır. Halbuki nə əbədi qalıb ki?...

Dəfn günü gedə bilmədim... 3 gün sonra qəbirstanlıqda qəhqəhəsi ilə sevdiyimiz qadının qəbrinin üstünə nəvəsinin iki dənə qozu kövrələrək qoyduğunu gördüm və xitabını eşitdim.
“Nənə axı, sən söz vermişdi ki, qoy yastığımın yanına sabah duran kimi yeyəcəm”
Verdiyimiz sözləri və əhdləri pozan ölüm. Görəsən Karlov kimlərə nə söz vermişdi?! Onun verdiyi sözlər də bu qədər sadə və adi olub?!

Arada könlümə düşür qəbirstanlıqlar. Axı, orada əzizlərimiz yatır.Lakin əzizlərimiz biz onları axtardığımıza görə var. Sabah biz ora yolçu olacayıq və bizi axtaracaqlar. Qəbirlər itəcək, yox olacaq. 100 il əvvəl dünyasını dəyişmiş insanın kimi qalır ki, bu dünyada ona baş çəksin. Torpaq ayağımın altındadı,onun altında kimin sümükləri var bəlli deyil. 

Hamı unudulacaq, hər kəs demək olar ki, hər kəs növbəti dirilişə qədər unudulacaq- deyə pıçıldayıram....


1.27.2017

Gözləmək - Esse


"Next Station...."sözlər qulağımda cingildədi. 3 dəqiqə, cəmi 3 dəqiqəlik yolçuluq. Saata baxıram. 18:03. İşıqforda saniyələri saymaq, metroda stansiyalar arasında dəqiqələri saymaq.. Çoxaldıqca azalan nədir sözləri keçdi beynimdən. Xərclədiyimiz ömür...Biz hey tələsirik. Halbuki bilirik son dayanacaqda bizi nə gözləyir. Lakin o son dayanacağa qədər "Bəlkə...Bəlkə..." deyə pıçıldayırıq özümüzə. 

Bəlkə alındıra bildim.... Bəlkə bu dəfə ofsayt olmadım. Bəlkə bu dəfə penaltı oldu və qolu vuran mən oldum... Olacam. Felin zamanı dəyişir. İnsanlar da eləcə ... Felin şühudi keçmiş zamanı formasında bəhs olunan insanlar. Onlar gələcək zaman formasına qətiyyən uyğunlaşmırlar. Onlar yalnız şühudi keçmişdə var, Qəti gələcək yoxdur..

.Qatar qəfil əyləclə dayanır. Hamı sirkələnir. Yanımdakı insanın ayağını tapdalayıram. Üzr istəmək üçün dönürəm. Başı əlindəki telefona qarışıb, ayağından xəbəri yoxdur. Ya da xəbəri oldu, onun üçün çox adiləşib bu cür əzilmələr, itələnmələr. Yenə düşüncələrimə qayıdıram. Ya Draqo olsam... Ya da Mücəlla..

Bir ömür boyu hey gözləsəm uzaq Tatar çölündə. Ya da evlərinin qarşısındakı kolun dibinə qədər getməyi bacarmayan Mücəlla kimi.... Hey xilas olunmağı gözləyərkən, öz xilasedici rolunu oynamamaq. Deyəsən passifistliyi seçmişəm... Ətalətdə olanlar daim istifadə olunmaq təhlükəsi ilə qarşı, qarşıyadırlar. Onların daim şəkər tozu olmayanda qənd kimi başlarının əzilib şirinçay olma ehtimalı var.

3 dəqiqə başa batır..."Next station" Məni daha da küncə sığışdırırlar. "Söykənmək olmaz" işarəsini artıq kürəyimlə örtmüşəm. İnsan da kərpic kimidir yandıqca bərkiyir. Sən hansı kərpicdən dəm vurursan... Çox yanmış kərpic ustanın əlində xırdalanır. O kərpic işə yaramır ki... Uzaqbaşı onunla dəlmə-deşiyi bağlayırlar. Bax, o an mənim gözlərim qarşı tərəfdə "Söykənməyin işarəsi"nin qarşısını kəsmiş qadının üzünə zillənir. Qadın eynilə Şabanın filmlərində oynayan o çirkin aktrisa xanıma bənzəyir. Çirkinlik bəzən avantaja çevrilir. Çirkinlik nədir, ya da gözəllik. Bunların da xoşbəxtlik kimi öz tərifi və ya resepti yoxdur. Dünyada nə qədər insan varsa  onlara görə dəyişir. Gözləmək... Həyatda bir gün hər şeyin yoluna düşcəyini ya da xoşbəxt olacağını gözləmək... Axı bizə nəyi söz veriblər... Kim söz verib ki, bu qədər iddialıyıq...

Qatar dayandı. İnsanlar yenə itələşdilər. Vərdiş alıblar. Hər zaman eyni sözlər deyilir, eyni sözləri eşidirik. Amma yenə itələyirik. Çünki o sözlər artıq mexanikləşib, öz dəyərini itirib, ucuzlaşıb. Ucuzlaşmaq... Nəyinsə qiymətdən və dəyərdən düşməsini istəyirsinizsə onu çoxaldın deyiblər... Sözlər də elədir. Dəyərsiz bir yığın kimi olduqda onların qədrini bilmirik. Ruhlarımız bir-birindən ayrı düşmüş insanlar kimi hey çığırırıq.

Gözləmək... Bütün ömrün boyu gözləmək... Və bu gözləmə müddətinə saundtrek seçmək. Bayağı musiqi yanımdakı gəncin qulaqcıqlardan axıb üstümə tökülür."Next station". Adamlar daha da sıxlaşdı. Mən oksigenin azaldığını bütün vücudumla hiss edirəm. Yenə fikrim uçur. Zaman anlayışı nədir ki? Zaman bu gün altından metro xətləri keçən, üstündə lüks maşınlar şütüyən Bakıda 1 əsr öncə faytonların və atların məkanı olması deməkdir. Zaman. Ağ -qara gördüyümüz yuxular kimidir. Əlimiz çatmayan dünən kimidir.

Gec rastlaşdıq dedi. Gec deyə bir anlayış yoxdur. Sadəcə olaraq sənin zamanın, mənim zamanımla uyğun deyil dedim. Kunderanın qəhramanı məhz öz ölümsüzlüyünü araşdırarkən bunu kəşf etdi. Zaman hər şeyi udur və öz içində əridir. Yalnız söz qalır. Bir kəlmədən ibarət söz...


Gözləmək... Draqo kimi yoxsa Mücəlla kimi? Yoxsa Trotski kimi ölkədən ölkəyə qaçaraq özünün nə dərəcədə haqlı olduğuna insanları inandırmaq... Fərəh Pəhləvi... Qatar tuneldə dayandı. Ani işıqlar söndü. Yanımdakı gəncin telefonu onun üzünü işıqlandırır. Gözlərini yumub yırğalanır. Dinlədiyi musiqi onu tuneli də fərq etməyə izn vermir. Zamanına heyfi gəlmir -deyə düşünürəm. Amma mən də onunla eyni zamanı və saatı paylaşaraq tuneldə qalmışam. Qatar ləngər vurub hərəkətə başladı. İşıqlar yanıb söndü, sonra yenə yandı. İnsanların üzündə peyda olmağa başlamış narahatlığın yerində laqeydlik ifadəsi yenə öz yerini tutdu. 

Bəlkə də nəqliyyat yeganə yerdi ki, insanlar bir-birinin üzünə baxmaqdan qaçır. Nəyi gizləyirik görəsən... "Next station..." İtələşmə başlandı. Bir anlıq dayandım. Uşaqlı qadına yol verdim. Qadın çıxan kimi qarşıdan gələnlər məni yenə itələyib "Söykənməyin" yazılmış şüşəyə dirədilər. "Next station... "Gedib bir stansiya geri qayıtmalıyam. Bəlkə mən də itələyəydim, ya da qadına yol verməməli idim... Droqo obrazını heç sevməmişdim... Mücəllaya isə acizliyinə görə nifrət etmişəm.... Gözləmək...Nəyi? "Halbuki mən sizin üçün rahatlığı cənnətdə qərar vermişəm, siz isə dünyada axtarırsınız." -sözləri beynimdən sürətlə keçərək dodaqlarıma töküldü.  Səhv ünvan getmək qədər dəhşətli nəsə var görəsən?!.. Xüsusilə o ünvan uğrunda bir ömür xərcləyirsənsə....

Draqo - Dino Buzzatinin "Tatar çölü" romanın qəhrəmanı

Mücəlla -Nazar Bəkirin eyni adlı romanının qəhrəmanı

5.24.2016

Sonuncu roman haqqında oxucu rəyləri




Salam aleykum, Ülviyyə xanım. Xoş gördük 😊


"Buqələmun"u yeni bitirdim. İzninizlə, təəssüratlarımı bölüşmək istərdim 😊
+ Dizayn və tərtibat çox uğurludur, orfoqrafik səhvlərə rast gəlmədim.
+ Təkrar-təkrar oxuduğum cümlə - "Heç kimsə günəşi sevdiyinə görə səhər erkəndən yuxudan qalxmaz, ya da yağışda islanmaq üçün xəstələnməyə razı olmaz."
+ Ən çox sevdiyim hədislərdən birini bölüşmüsünüz: Imam Cəfər Sadiq əleyhsalama aid. (matrealistlərlə bəhsdə onları düşündürəcək yanaşmadır əziz İmamdan (ə))
+ Son illərdə daha tez bitirdiyim kitablardan oldu 😊 Növbəti yazılarınızı gözləyirik.
- İnsanı əsər boyu pəjmürdə saxlayan, qeyd olunan ailə dramında Şahinin ayrılığının əsl səbəbi gözlənilməz olmadı. Daha maraqlı səbəb gözləyirdim 😊
Ümumilikdə vaxtımı çox yaxşı keçirdim 😊
Uğurlar - Müvəffəqiyyətlər - Allah imanıızı kamil etsin!
Zamanınızı oğurladığımdan dolayı üzrxahlıq edirəm 😊
Efraz eli İbayev.


Əsəri oxumazdan öncə üz qapağı mənim diqqətimi çox cəlb etmişdi.Əsər haqqında ilk önce onu deyim ki,həyacanla oxuyurdum.Mükəmməl bir əsərdi.Sonluğu məni məyus etdi.Həmişə həyatımda cavab axtardığım suallardan biri bu olubdur " Sevgi əbədi ola bilərmi ".
Doğrusu,Şahinlə Ofeliyanın bir zamanlar bir -birlərini necə sevdiklərini oxuyan zaman onun həyat yoldaşına xəyanəti məni çox sarsıtdı
Günel Elesgerli


Ülviyyə xanım ilk öncə salam. Bu gün sizin kitabl bir yerdən götürdum. Elə bilirdim xarici yazardı. Evə gələndə oxudum. Gördüm azerbaycanlı yazardı. Oxumaq istemədim. Birax ön sözün oxudum. Yuxum gəlirdi yatmaq istedim. Sonra gördüm yata bilmirəm. Başladım əsəri oxumağa. O dəqiqə yuxum qacdı. Əsər məni cox cəkdi. Hələ sonlandı☺rmamış istedim sizə yazam. Sizə uğurlar
Ağasef Hüseynov.
Cəmi 4 saata bitdi.Demək olar ki,nəfəs almadan oxudum 😊
67-ci səhifədə nədənsə Nəcib Məhfuzu xatırladım."Yeni
Qahirə"ni və "Liderin qətl günü"nü.Sonra kitab məni elə
"apardı" ki,heç nə yadıma düşmədi.
Roman Allah haqqında düşündüklərimi daha da
bütövləşdirdi,aydınlığa çıxardı və həyatımda ikinci dəfə
hicaba ,hicabın gözəlləşdirdiyi qadınlara qarşı sevgim daha
da qüvvətləndi.Bəzi yerlərdə özümü hicabla təsəvvür etdim
və düşündüm ki,bu,möhtəşəm hissdi.Əsəri oxuduqca Sevda
obrazında müəllifi gördüm nədənsə 😊
Bir oxucu kimi Ofeliyanın İslam dinini qəbul etməsini tam
dərk edə bilmədim.Hər şey anidən oldu,onun Allaha bu
qədər bağlanması,Leyliyə çevrilməsi ilə bağlı böyük bir
hadisənin şahidi olmadım.Bəlkə də diqqətsizliyim buna
mane oldu.
Roman olduqca gözəl,axıcı,ibrətamiz və maraqlı idi.Bəzi
hissələrdə göz yaşlarımı saxlaya bilmədim.Bəzi yerlərdə
mən də özümü kola bağlanmış kimsəsiz küçük kimi hiss
etdim .Məncə ,əsər "özünü kimsəsiz küçük kimi hiss
edənlər"in əlacı və ilacı ola biləcək qüvvədədi . )
***
Bir səhər yuxudan ayılıb görürsən ki,dünənin yoxdu..
***
Əlvida demək alicənablıqdır.
***
Əgər bir şey sona çatıbsa,onun hansısa səbəbdən olması,ya
da səbəbin bilinməsi əhəmiyyətlidir?
***
Tənhalıq elə bir dərddir ki,hamını qovar,yapışar insanın
boğazından.Paltarlarınız əyninizi sıxar,eviniz
ruhunuzu.Dünya bomboz rəngə bürünər və qulağınıza payız
melanxoliyasının soyuq ürpərtiləri nəsə pıçıldayar.Kiml
ərinsə geri dönməsindən əlinizi üzərsiniz və tənhalığın o
ucsuz-bucaqsız dəryasında batıb gedərsiniz.Qüvvəsiz
olarsınız,eynilə mənim yulğun ağacına bağlanmış toppuş
balaca küçüyüm kimi.Ya sizi real çaqqallar,ya da tənhalığın
yaratdığı ruhi çaqqallar parçalayacaq.
***
O sənin hesab oluna,amma sənin olmaya.Bəlkə
də,dünyanın ən böyük bədbəxtliyi budur.
***
Leyli...Hər kəsin itirdiyi bir Leylisi var.Kiminin
dünya,kiminin pul,var-dövlət,kiminin qadın,kiminin şöhrət
və sair.Hər kəsin bir Leylisi var.Hər kəs öz Leylisinin
ardıncadır.Məcnun öz Leylisinin,mən öz Leylimin.Dərrakəsi
yüksək ağıl sahiblərinin isə bir Leylisi var ki,o da Allahdır.
***
Bədənini ört,amma əvvəlcə ruhunun başını bağla.
***
Bəli,bəzi gözəlliklər qapalı olduqda daha cazibədardır.İndi
mən hicab bağlayandan sonra saçlarımın gözəlliyinin
fərqinə varmışdım.Onları heç kəs görmürdü.
***
Məncə,hicab Allahın qadına etdiyi ən gözəl yaxşılıqlardan
biridir.
***
Qərarsızlıq ən pis şeydir-ən pis! Özünü öldürmək belə ən
pis halda bir qərardır.
***
Tərk edilmiş küçük hissi məni artıq tərk etmişdi.Mən azad
idim,insanın azdlığı malik olduğu maddiyyatın sərhədləri ilə
çərçivələndikcə ruhu zindanda olur...Mən azad idim...
***
Ətrafın minlərlə insan qaynaşır,amma sən kütlə içində bir
Robinzon Kruzosan.Bax onda mən ilan kimi qabıq
qoydum.Düşdüyüm şəraitə uyğunlaşdım,buqələmun
oldum.Balalarımı buqələmun etdim.....
Ulviyye xanım,romandakı bütün sözlər,bütün cümlələr
maraqlı,dəyərli idi.Mən ən çox sevdiklərimi paylaşmaqdan
özümü saxlaya bilmədim. Əllərinizə,ürəyinizə
sağlıq.Təbrik və təşəkkür edirəm Davamı gəlsin
,inşallah.
Ülviyye Mustafayeva
17.10.2015 17:22
Ülviyyə Tahir
Sonuncu Demirova Fexrendeye mexsusdu
Ülviyyə Tahir
17.10.2015 17:23

Ülviyyə Tahir
Kitabı aldığım 1 saat olar hardasa artıq yarısını vərəqləmişəm oxuduqca oxuyub bitirməyə çalışır insan.Möhtəşəmdir,fantastik dərəcədə əladı deyə bilmərəm lakin oxumağı məsləhət bilirəm çünki real cəmiyyətimizin real problemlərini gözəl ərz edib. Bakıda yaşayıb əsərlərində Paris küçələrinin keks qoxulu günlərindən yazmayıb ən çoxda bunu sevdim.
PS: Parkda gözəl hava var .
Bünyamin Mehemmedli
Ülviyyə Tahir
17.10.2015 17:24
Ülviyye Mustafayeva

Dünən axşam Ulviyye Tahirin "Buqələmun" əsərini oxumağa başladım, yuxu imkan versəydi elə dünən gecə bitirəcəkdim amma təəssüflə ardını səhərə saxlayıb yatdım, bu gün isə səhər ilk işim əsəri oxuyub bitirmək oldu. Son zamanlarda bu cür tez kitab oxuduğumu xatırlamıram,  əsər çox axıcı və maraqlıdır. Xüsusilə dini baxışları və kimsənin xətrinə dəyməyəcək şəkildə təbliğ üsulu mənə xoş təsir bağışladı. Gənclər üçün(həm ailəlilər həm də subaylar) daha çox faydalı ola biləcəyini düşünürəm, ibrətamiz nəsihətlər və hadisələr çoxdu əsərdə. Ən əsası əsəri oxuyarkən elə bilirsən ki, sanki çox səmimi və mehriban bir xanım özü nəql edir sənə bu hadisələri. Bəyənmədiyim tərəfləri də var əlbəttə, məsələn sonluğunu heç bəyənmədim sanki yarımçıq qaldı əsər (bəlkə də bitməyini istəmirdim ona görə), gərək bir az da davam edəydi. Bir də adını bu əsərə görə çox sadə gördüm, mənim fikrimcə bu cür gözəl əsəri yazan xanım gərək bu əsərə elə ad seçəydi ki, mağazada kitabların arasında dərhal diqqəti cəlb edəydi. Nə yaxşı ki, bu kitabı oxudum, daha çox rəy yaza bilərəm amma məncə bu qədər kifayətdi, məncə oxusaz peşman olmazsız. Təşəkkürlər, Ülviyyə xanım.
Elçin Hesenov
Ülviyyə Tahir
17.10.2015 17:26


Ülviyyə Tahir
#qisamezmun Buqelemun...    ilk defe  elfecin kimi gormusdum, bunu mutleq oxumaq isteyirem bunu al da yoldaşıma deyende gulub hele capdan çıxmayib dedi, parlaq imzlarin paylasma reklaminda hədiyyə olaraq evimize geldi 2 gun once,,  cox heyecanliyam oxuyub bitirmək isteyirem, amma , nəhayət oxuyuram, birnefese oxuyub bitire bilerem, sadece bitirmək istemediyim ucun  seriallar maraqli yerlerde biten kimi bitirib  oxumaq hezzimi uzatmaq istəyirəm alinmir, kitab meni ozünə cekir cumleler axicidir, romandaki qadinin hisleri o qeder gozel veriib ki. Orada muellimeden behs edilir  oz müəlliməm Aybeniz xanimi xatiladim, eslinde her kəsin 1 muellime ehtiyaci vardir,
Sahin eclafdir sozun esl menasinda,  oz xosbext ailesini dağıdıb nefsi isteklerin ardinca geden ailesini bir manatsiz kucede qoyan tipik azəri kisisi, yaxsiki xoşqədəm de var bu cur kişilər ne qeder cox imis ilahi,,, həyat yoldaşına 2 medeni insan kimi ayrilaq deyib qadinin mende ere gederem sözündən hiddetlenib arvadini bogmaq derecesine catan vehsi canavar, oz tehsiline savadına guven Ofeliyanin mafia söhbətlərinə inanmasi kagizlara qol çəkməsi eslinde onu gosterir ki ey insan cox da ozune güvənmə guvenmeki sen savadlı agillisan bezen ele meqam catar ki  ele cahilcesine inanarsan ki ele cahilcesine hereket edersen ki,,,
Romanda ince meqamlar coxdur ofanin psixoloq ilə sohbeti, 35 yas sindromu, Sevdanin nece deyismesi 'leyli'sini tapmasi  nece yaxsi refiqe olmasi,, ofeliyanin sahini nece sevmesi,,,
lakin, eger ofeliya sahini sakitce buraxsaydi ,haminin dediyi kimi gedeni saxlamazlar , belke də bunlar olmayacqdi, bəlkəe yasamaq ucun bu qeder əziyyət cekmeyecekdi amma belkede Allahı tapa bilməyəcəkdi,
kitabı xususile kisilerin oxumasini isteyirem oxusunlar qadınlara yaşatdıqları iztirabi eziyyeti onları doyukde qadının neler yasamasini hec olmasa oxuyub basa düşsünlər isteyirem,
Sahinin basina gelenleri bu tezlikle cəzasını almasini gorub umidsizliye dusmeyin əziz qadinlar her pisliyin tekce bu dunyada cezasi yoxdur,,,,
uZun oldu biraz,
Deyerli yazar Ulviyye Tahir qələmiinze  quvvet ugurlariniz daimi olsun,
Ilâhe Vahid

Ülviyyə Tahir
17.10.2015 17:28
Ülviyyə Tahir
2 günə bitirdim əsəri.Üz qabığından və əsərin adından az-çox "Buqələmun"un nə məna verəcəyini təxmin etmişdim,ama belə aydın təsviri ,axıcılıq adamı öz həyatından alıb 2günlük əsərlə yaşatmağı bacardı.
Ailə həyatının nə olduğunu bilməsəm də,kənardan izləməklə şahid olduqlarıma əsasən mövzu məni və bəlkə də keçmiş,indi və gələcək qadınların çoxunun yaralı yeridi. Niyə hər zaman belə olub və niyə belə olur qadınlarımızla? bu suallar həmişə narahat edib məni və bu narahatçılığıma qələmə aldığınız romanla su səpmiş oldunuz,qələminizə qüvvət Ulviyye Tahir və həyatda bu halla qarşılaşan,ama  səbrlə,mübarizliyi ilə,sonda isə böyük ürək sahibi olaraq etdiyi "əfv"ilə bizə həyat dərsi verən analarımıza,nənələrimizə,bacılarımıza Allahdan böyük mükafat bəxş etməsini diləyirəm İnşaAllah,bu haldan siğortalanmamışıq çox təəssüf. Kişilər üçünsə ibrət dolu bir kitabdır!
"Mən Nigarı oradan götürüb uzaqlaşanda anladım ki,keçmişini,xatirələrini başqalarının əlinə verib yandırılmağa imkan verən biri ən qeyrətsiz adamdır!"

Ülviyyə Tahir
17.10.2015 17:28
Ülviyyə Tahir
Gülnar Verdiyeva
Ülviyye Mustafayeva
17.10.2015 17:41
Ülviyyə Tahir
#Buqalemun
Sonunda oxuyub bitirdim Buqalemunu . Bu zamana qeder oxuduqlarim icinde en agir ve oxduduqca zaman-zaman ozume sual verdiyim,meni derinden duwunduren bele bir eser qehramani olmamiwdi. "Ofelya" meni cox duwundurdu. Goresen onun yerinde olsam nece hereket ederem,nece munasibet gostererem deye cox duwundum. Amma qalib gelen menim fikirlerim oldu. Esla ve esla Ofelya qeder fedekarliq ede bilmerem. Etmeyi bele duwunmerem. Cunki lazimsiz fedakarliq ozune ve hisslerine suiqestden bawqa biwey deyil.Eserde Sevdanin Ofelyaya unvanladigi gozel bir sozu var , "Men doyuwun nezeriyyesin oxuyuram,sen ise rinqdeki doyuwcusen..." Belke de kenardan izleyici olaraq soz demeyim bele rahat qerar vermeyime werait yaradir.Rinqde doyuwcu olsam her halda cetinlik cekerem qerarlarimda. Amma duwunce terzim,tefekkurum Ofelyanin evvelden buraxdiqlari sehvleri qebul ede bilmir. Men xanimlarimizi o xarakterde gormek istemirem, O sehvleri tekrarlayib heyatlarini puc etmesini istemirem. Oxuduqca qeribe ehvalda oldum. Eslinde bir cox kiwiler ucun ibretlik bir movzudur. Yeni aileni bir hec ugruna atacaqsansa ,bir hec olaraq da ortada qalacaqsan. Amma o hedde gelmemesi biz xanimlardan asilidir. Wahinin mawini saxlayib Ofelyaya hayqiraraq dedikleri sozlerle tam raziyam. Eger o bir defe Soruwmagi secseydi bu hadiseler bele olmazdi. Amma Ofelya uwaq,ev,iw deyerek heyat yoldawin gormurdu bele. Bizim xanimlarin da en boyuk yanliwi ele budur. Eslinde eserde cox gozel meqamlara da yer verilib. Yazdiqca bitirmek olmaz. Sadece men oxuyub bitirerken meni narahat eden bu meseleleri yazmaq istedim. Ulviyye xanima da yaradiciliginda ugurlar arzu edirem. Ve qeleminin murekkebi,klaviaturasinin klaviwleri daha nece zehinleri mewgul edib duwundursun inwallah 😊 Ugurlar !
Lale Kerimi
Ülviyye Tahir
17.10.2015 17:43
Ülviyye Tahir
Buqələmun
iki günə başlayıb bitirdiyim əsər...iki günə məni bitirən əsər...iki günə,insanı haldan hala salan əsər....və Allahın yanına qədər səni aparan əsər...
əsərin müəllifinin xüsusi ustalıqları...
Şahin,bir vəkildi,amma təəccüblü burasındadıki,vəkil olan birisi boşanma işlərini çox apardığına görə ona ikrah hissiylə yanaşmalıydı,amma boşanma onunçun adiləşmişdi,yəni bunu yazar xüsusi ustalıqla bacarmışdı...
bir də eyni vaxtda baş verən hadisələr,yəni əsər bir hadisə ilə davam etsəydi oxumayıb yarıda qoyacaqdım,o qədər olub ki,yarımçıq kitablar saxlamışam...Amma bu dəfə tam başqa oldu,qərb təfəkkürlü bir xanımın Allahı necə tapması yazarın peşəkarlığından irəli gəlir.
bir də diqqətimi özünə çəkən yer,problemli bir xanıma nəsihət edən rəfiqəsi öz müəllimdən danışır.və iki inanclı insan problemli xanımı Allaha dəvət edir.Burda müəllif üç yerə bölünür:problemli xanım,onun rəfiqəsi,rəfiqəsinin müəlliməsi...doğurdan da bir şəxsin üçə bölünməsi və üç müxtəlif rolu,bir birinə oxşamadan ifa etməsi,bu da müəllifin uğurudur.Ən maraqlısı müəlliməni tələbədən daha savadlı göstərə bilməsidi.yəni tələbənin verdiyi nəsihətlərdən daha tutarlı nəsihətləri müəllimənin dilindən verir.bir insanın bunları etməsi,yəni müxtəlif qəhrəmanları bir-birindən fərqləndirə bilməsi xüsusi bacarıqdı.
əsərin axıcılıqı imkan verdiki iki sutkadan artıq vaxtım getmədi,əsəri bitirməyə.Sona qədər gizliliyini saxlaya bilən əsərdi.Hətta dəfələrnən növbətti səhifələrə gözucu baxmaq istədim,amma yazara və kitaba hörmətsizlik etməkdən çəkindim.Yalnız bir dəfə sonuncu səhifəyə baxdım,amma tez qayıtdım qaldığışm yerə.Buna görə Ulviyye xanımdan və kitabdan üzr istəyirəm.
sadə dildə yazılıb,bax bu da xüsusi peşəkarlıqdı,yəni hansısa roman qəhrəmanlarından misal vurmaqla fikir dağınıqlığı yaratmayıb,bir iki yer istisna.o da sadə bir şeydi.
başqa romanların yazarlarını tənqid etmək fikirim yoxdu,amma yazılarında başqa əsərlərdən misal vuranlar çox zəyif yazarlardı məni düşüncəmdə.
Ulviyye xanım,sizə uğurlar,gözəl anlar yaşatdıqınız üçün  minnətdaram sizə
Behruz Xelil
Ülviyyə Tahir
17.10.2015 17:44


Ülviyye Tahir
Dünən kitabı bitirəndə, saatın əqrəbləri gecə saat 3-ün ətrafında dövrə vururdu. Həqiqətən bu kitab insana özünü cəzb etdirməyi, sevdirməyi yaxşı bacarır. Müəllifin incə zövqlə seçdiyi sadə, ürəyə yatımlı sözləri kitabın sol hissəsindəki vərəqlərin artmasına kifayət edirdi. Qadının daxili aləmini kiçik detalına qədər qüsursuzca oxucuya çatdırmağı bacaran insana xüsusi təşəkkürümü bildirirəm! Bu kitab mənə çox şey öyrətdi. Həyata baxış bucağımı genişləndirdi. Aqnoist birinin dinə gələrək depressiyadan qurtulması, özünü təsəlli etməsi də qabardılmış bir şey deyil. Psixoloqlar da eyni fikirdədir. İnsan iki yolla depressiyadan qurtula bilər. Ya psixoloji dəstək alaraq, ya da dinə gələrək. Bu kitabda çox həqiqət əks olunmuşdu. Hz Xızır və Hz Musa peyğəmbərin əhvalatını eşitmişim. Lakin kitabın elə bir yerində bu əhvalat əks olunmuşdu ki, bir neçə dəqiqəliyinə kitabdan ayrılıb, sözün təsirindən yaxa qurtarmağa çalışdım. Elə bil bu məsəli ilk dəfəydi eşidirim.
Yazıçının müşahidə qabliyyəti güclüdür. Sivil insanın əsəbləşəndə, qeyri sivil davranması çox gözəl və olduğu kimi vurğulanmışdı. Bir də yazıçının dinə bağlı olması insana bir ayrı zövq verirdi mütaliə zamanı. 😊 Bu xanım bir daha göstərdi ki, din uğura məhdudiyyət qoymur, azadlığını əlindən almır! Özünü azad hiss edən, lakin azadlığı başqa şeylərdə görən insanların (xüsusəndə, xanımların), dini, din nümayəndələrini məsxərəyə qoyan, onları bəyənməyən insanların üzünə vurulan bir şilləydi bu kitab! 😊
Bu kitabla bağlı təəssuratlarım daha çox idi, amma sözlə ifadə olunmazdır 😊
Ulviyye xanım, Azərbaycanın sizin kimi yaçılara ehtiyacı var. Qələminiz iti, uğurlarınız bol olsun! Səbrsizliklə yeni çıxacaq kitabınızı gözləyirik. İnşallah bizi çox intizarda saxlamazsınız. ☺☺
Elçin Rzayev
Görüldü (17 Ekim)

Yaddaş

“Babanın ayaqları quzulayıb. Rütubət damla-damla bütün damarlarına hopub, onu ələ keçirib. Bəlkə də, sıxsan, babadan  bir balaca gölməç...